B&B CAFÉ LANGELO

Quilty Pleasuuuuuuureee

Er wordt een liedje aangevraagd op de radio…leuk denk ik…zo’n heerlijk oud disconummer en ik denk daarbij even terug aan mijn jeugd dat ik met getoupeerd haar, een spijkerjasje, een veel te nauwe spijkerbroek en op veel te hoge hakken stond te dansen in de disco.

De jongedame hoor ik zeggen “dit is echt mijn quilty pleasuuuuuuure”. Definieer quilty pleasure als schuldigmakend pleziertje. Hoezo schuldigmakend denk ik? Moet ik mij schuldig voelen omdat ik een liedje uit mijn jeugd mooi vind om naar te luisteren?

Want wat zeggen we eigenlijk? Dat je genot pas telt als het slim, stijlvol of cultureel verantwoord is. En als het dat niet is,  als het simpelweg leuk is, dan plakken we er snel het woord quilty op, alsof plezier zich moet verantwoorden.

Een slechte serie, foute muziek, een extra glas wijn: het probleem zit niet in het plezier, maar in het idee dat iemand anders het misschien onnozel zou kunnen vinden, dus noemen we het alvast zo. Preventieve schaamte.

Misschien is een quilty pleasure daarom vooral een bekentenis:
“Ik geniet hiervan… en ik denk dat jij dat dom zou vinden.”

Misschien wordt het tijd om dat guilty gedeelte gewoon te schrappen. Want plezier dat niemand kwaad doet is gewoon plezier. Punt.

Alieneke