OVER HET WEL EN WEE IN ’T CAFÉ
van Martini naar de Glasbak
De tent is weer opgeruimd, het veld is weer leeg, de lege fusten kunnen weer opgehaald worden en Jos kan weer naar de glasbak, kortom de rust is wedergekeerd. Nou ja, rust….
Nog anderhalve maand en dan mag ik zelf ook richting glasbak, niet omdat ik daar inmiddels thuishoor qua leeftijd, maar omdat ik na bijna 10 jaar Martini de deur achter me dichttrek. Een besluit waar ik lang over heb nagedacht, maar dat uiteindelijk verrassend logisch voelt. Tijd om me volledig te richten op het café, de B&B kamers en de prachtige tuin waar jaarlijks bruiloften, familiefeesten en bedrijfsuitjes plaatsvinden.
De afgelopen jaren heb ik honderden hartfilmpjes gemaakt, ontelbaar veel mensen op de fiets gezet en meer blote bovenlijven gezien dan menig strandwacht in een topzomer. Het was prachtig werk, maar ergens begon het te wringen. Want terwijl ik overdag mensen aan de zuigers van het ECG apparaat hing…. droomde ik steeds vaker van koffieapparaten, pensiongasten en een goed gevulde agenda met feestjes.
Nu hoor ik sommige mensen denken: “Dus je gaat minder werken? Wat heerlijk” Iedereen die een horecazaak heeft, weet dat stoppen met werken om je volledig op een café te richten ongeveer hetzelfde is als stoppen met hardlopen om een marathon te gaan doen.
Toch kijk ik er enorm naar uit. Naar de Hoeskaemertiid, naar de gasten aan de stamtafel, naar de pensiongasten die denken dat een B&B hetzelfde is als een viersterrenhotel en naar de bruidsparen die ervan overtuigd zijn dat het op hun trouwdag gegarandeerd droog blijft.
Na bijna tien jaar Martini sluit ik een hoofdstuk af waar ik met ontzettend veel plezier op terugkijk. Ik neem een hoop mooie herinneringen mee, leuke collega’s en een schat aan ervaringen. Maar soms weet je gewoon dat het tijd is om een andere afslag te nemen.
Dus binnenkort geen hartfilmpjes meer, geen mensen meer op de fiets en aanzienlijk minder blote lichamen. Al vermoed ik dat een zaterdagavond op het zomerfeest dat laatste geen harde garanties biedt.
Op naar een nieuw avontuur. De ene deur gaat dicht, de andere staat wagenwijd open. En als het tegenzit, weet ik in ieder geval waar de glasbak staat.
Alieneke